De Lomo No Nukes paradox

Vele foto liefhebbers zijn gek op de Lomo. Voor anderen is het toestel rommel. De oorspronkelijk Russische camera wordt in China gefabriceerd. De speciale No Nukes editie heeft Zuid-Koreaanse roots. De Lomo is kritiek en lofbetuiging op het Russisch communisme, nostalgisch en actueel, oost en west, kunst en geen kunst

Ik ben gezwicht en heb er een gekocht. De No Nukes omdat ik die mooi vind. Ik heb nog tegen de kernraketten betoogd … maar heb dan weer niet meegedaan met de ‘NATO Game Over’ actie. De wereld is complex.

De No Nukes is verpakt in een mooi kistje met magneetsluiting

Nadat ik mijn bestelling had ingevoerd zie ik ’s avonds op het nieuws beelden van een raket waarvan de Noord-Koreanen zeggen dat ze dient om een communicatiesatelliet in de ruimte te brengen. De Zuid-Koreanen vrezen dat hun noorderburen een militaire raket testen waarmee ze een kernkop kunnen afschieten. Als klap op de vuurpijl lees ik op de Lomo site dat, in 1996, Vladimir Putin een belangrijke rol heeft gespeeld in het voortbestaan van de Lomo.

20120410-112215.jpg

Elektronisch bewerkte digitale opname van het TV scherm tijdens het nieuws van 8 april 2012 vóór de lancering van de raket.

Is de camera eenvoudig, de marketing is top. De Lomographic Society International (LSI) verkoopt eigenlijk geen camera’s maar promoot een levensstijl. Een kunstproject waaraan iedereen gratis kan meedoen. De lijn tussen marketing en kunst is heel dun. Je hoeft geen Lomo of een ander toestel van de LSI te hebben om aan Lomografie te doen. De Lomographic website is overtuigend en hun toestellen zijn uiteraard geschikt voor Lomografie. Het is moeilijk om geen camera van hen te kopen.

Het is niet zo belangrijk hoe iets eruit ziet, wel hoe je het (zelf) ervaart.

Lomografie is een richting in de fotografie. Ik vind er volgende punten in terug.

  • Leg je leven creatief vast, waarbij je alles vergeet wat je over fotografie geleerd hebt en je eigen innerlijke stem volgt
  • Importeer ‘het toeval’ in je beelden. Werk daarom met eenvoudig materiaal en op film. Zo kan je het geheel nooit volledig beheersen. Bij digitaal heb je achteraf teveel mogelijkheden om je beeld te veranderen, het toeval verdwijnt. De foto van de Noord-Koreaanse soldaat met de raket in de achtergrond lijkt op Lomografie, maar is het niet.
  • Experimenteer en zoek naar nieuwe vormen van expressie.
  • Maak plezier. Lomograferen is fun.

Dit is hoe de scanner het negatief zag, ik vond het mooi en besloot de foto niet te ‘verbeteren’. (Lomo op Fujicolor 100)

Vandaag is er een overaanbod aan beelden. Veel jongeren hebben nog nooit op film gefotografeerd. Ze fotograferen digitaal, met hun telefoon, compact of reflexcamera. Digitale camera’s zijn zeer snel verouderd en koop je de laatste versie met +30 of +40 megapixels dan heb je een nieuwe of heel recente computer nodig die dat kan verwerken. In die optiek is Lomo en analoog een verademing. Je kan net zo goed fotograferen met een Lomo van 1984 als met een van 2012. Bovendien zien je analoge (Lomo) foto’s er ook echt anders uit. De race naar meer pixels en technologie is voorspelbaar en saai.

LomoWall

Een LomoWall maken is niet zomaar wat fotootjes samenbrengen

Na enige tijd beschik je als Lomograaf over heel veel afdrukken. Daar kan je dan een LomoWall mee maken. Zeg maar collage. Bij het samenleggen van wat beelden merk ik hoe moeilijk het is. Bekijk de onderstaande video en zie hoe zo’n muur er kan uitzien.

Je kan hetzelfde verhaal op verschillende manieren vertellen door dezelfde beelden op verschillende manieren te combineren.

Er komt een LomoWall in Antwerpen. Je kan nog tot en met 6 mei meedoen aan een wedstrijd. Haal een oude camera vanonder het stof of koop een wegwerp toestel en doe mee.

Lomograferen in Gent

Foto met de Lomo op Crossbird film

Deze jongeren werden, van op veilige afstand, constant met telelenzen gefotografeerd. (Lomo op Crossbird film)

De Lomo heeft een groothoek objectief (32mm f:2.8) dat je dwingt om dichterbij te komen. Geen probleem die gasten bijten niet. Door al dat gefotografeer met die telelenzen voelden ze zich aangetast in hun privacy. Na een gezellige babbel hadden ze er geen probleem meer mee dat ik hen fotografeerde. Ik heb één foto gemaakt.

Op de rechterkant van de foto zit een draadje van de filmcassette. (Lomo op Crossbird film)

Dit vind ik ongelooflijk. Het is de eerste maal dat ik meemaak dat een draadje van het fluweel van de filmcassette mee op de foto staat. Nu lijkt het of Sint-Michiel (Groene ‘St Michel’ voor de rokers) buiten de draak ook nog door een ander monster wordt bedreigd.

Werken in de Veldstraat. (Lomo op Crossbird film)

Je bent zelf een vandaal. (Lomo op Crossbird film)

Gandalf strijd tegen een monster. (Lomo op Crossbird film)

Antwerpen

Ik hoor een dame achter mij telefoneren. Ik fotografeer haar door mijn Lomo, zonder te kijken, naar achter te richten en af te drukken. (Lomo op Crossbird film)

Een van de 10 Lomo regels luidt: ‘Probeer te schieten vanaf je heup’. Een andere regel luidt: ‘Je hoeft niet van tevoren te weten wat je hebt vastgelegd op film’.

Het is plezant om met de transpallet mee te rijden. (Lomo op Crossbird film)

Deze foto komt zo met kippende rood-groen dominante uit de scanner. (Lomo op Crossbird film)

Lomografen wordt verweten dat ze slechte foto’s goedpraten door te zeggen dat het Lomografie is. Dergelijke redenering vind je in alle kunsten terug. Elke nieuwe stroming moet opboksen tegen de gevestigde waarden.

Het Apparaat

De Lomo LC-A+ is vergelijkbaar met een Olympus mju II. (zie foto links) Ze zijn allebei klein en werken met kleinbeeld film. Beiden hebben een lichtsterk (f:2.8) groothoek objectief. Ze zijn eenvoudig door iedereen te gebruiken. Toch zijn ze ook heel verschillend. Bij de Japanner is alles automatisch bij de Chinese-Rus is alleen de belichting automatisch. Een automatische camera is zoiets als een wagen met automatische versnellingen. Het werkt prima, maar sommigen vinden het saai.

  • Olympus
    • kleinbeeld
    • 35 mm f:2.8
    • automatische belichting, 4s tot 1/1000s
    • automatisch instellen van de DX gevoeligheid ISO 50 tot 3200
    • auto focus
    • automatisch filmtransport
    • automatisch terugwinden van de film
    • zelfontspanner
    • dubbelopnamen niet mogelijk
    • ingebouwde flits
    • zoeker is OK maar wat donker
    • camera is luidruchtig (scherpstelling en film door- en terugdraaien)
    • buitenkant helemaal van plastic
  • Lomo
    • kleinbeeld
    • 32mm f:2.8 Minitar
    • automatische belichting, 2 minuten tot 1/500
    • manueel instellen van de gevoeligheid van ISO 100 tot 1600
    • manuele focus, met presets op 0.8, 1,5, 3 3en
    • manueel filmtransport
    • manueel terugwinden van de film
    • aansluiting voor draadontspanner
    • dubbelopnamen mogelijk met knop die de sluiter opspant zonder de film te bewegen
    • flitsschoen met midden X-contact
    • zoeker is zeer helder
    • camera is heel stil
    • bekleed met leer

Het Objectief

De Minitar 32mm f:2.8 is opgebouwd uit 3 lenzen. Een zogenaamd Triplet in 1893 ontworpen door H. Dennis Taylor. De Lomo Minitar anastigmat presteert goed maar het Olympus 35mm f:2.8 van het Tessar type presteert beter. Als je opnamen met de mju II naast opnamen met een spiegelreflexcamera plaats zal je geen kwaliteitsverschil zien.

(Lomo op Portra 400)

De Minitar vervormt tonvormig. Kijk maar eens hoe krom de linkerkant van de robotafbeelding is. Het vigneteren (= donker worden naar de hoeken) is ook goed merkbaar. De scherpte is matig, maar beter dan bij toy- of wegwerpcamera’s. De Minitar is flairgevoelig bij schuin invallend licht. De twee personen rechts op de foto zijn overstraald en missen contrast. Op de onderstaande foto zie je dat de Minitar tegenlicht goed aankan.

Springkasteel (Lomo op Portra 400)

Alle foto’s zouden ook met de Olympus mju II kunnen gefotografeerd zijn, behalve deze van het springkasteel. De Lomo LC-A+ neemt de foto op het ogenblik dat je afdrukt. De mju II stelt (ook als je al scherpgesteld hebt en de ontspanknop ingedrukt houdt) eerst scherp en maakt dan de foto. Iedereen die met een compact actiefoto’s tracht te maken kent het fenomeen van de timelag bij het afdrukken.

Lou (Lomo op Kodak Colorplus 200 in TL-licht)

Je hoeft geen speciale film te gebruiken om rare kleuren te verkrijgen. Een beetje TL-licht volstaat. Ons oog ziet amper verschil tussen TL-licht en daglicht. Film toont dat er een groot verschil is. Wie heeft gelijk, ons oog of de film? Misschien zijn ze beiden fout.

De Lomo is me heel goed bevallen. Hij is mooi afgewerkt en voelt aangenaam aan. De huidige toestellen, die uit de fabrieken stromen, missen een ‘je ne sais quoi‘. De Lomo die in 1984 in productie ging, heeft nog iets authentieks. Door de manuele scherpstelling kan je zeer snel fotograferen. Hij is een aanwinst voor de Lomo- en/of Fotograaf.

Advertenties

Over Flash

Mijn eerste foto's maakte ik nog voor ik een tiener was. Ondertussen is het een passie. Hoewel ik alle scheikundige processen van beeldvorming heb geleerd, ben ik nog steeds in de ban van de magie van analoge fotografie. Digitaal mag dan voordelen hebben, analoog is meer fun.
Dit bericht werd geplaatst in Fototoestellen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op De Lomo No Nukes paradox

  1. raymonneke zegt:

    boeiend ! juiste ingesteldheid, maak beelden die nog niet gemaakt zijn ! goed bezig Luc

  2. Elzani zegt:

    Me like Lomo !!
    Waar en wanneer is je fototentoonstelling? We komen graag kijken.

  3. Nil zegt:

    Plezant 🙂 En het is inderdaad een toestelletje om te zoenen. Het speelse element in eer hersteld, wat een verademing!… En ‘no nuke’ – ja, we zijn van de zelfde generatie, he, die de straten van Brussel hebben platgelopen… 😛

  4. ZC zegt:

    De LOMO LCA heeft méér dan 3 lenzen, ziehier de constructie van de Minitar 1, zoals te zien in een russische website:http://www.photohistory.ru/1207248187859689.html
    M.i. heeft men te maken met een Sonnar-constructie.

    • Flash zegt:

      Bedankt Zymler, volgens mijn informatie is de Minotar 1 een triplet. Een eenvoudige lensconstructie past ook bij de (oorspronkelijke) bedoeling van de LCA.
      Maar jij komt met bewijzen op papier, waarbij ik eerlijk moet toegeven dat ik geen Russisch kan lezen.
      Ik ben nog aan het Google-len geweest, maar vind (voorlopig) mijn bron niet terug. Je zou dus wel eens gelijk kunnen hebben.
      Ik ga in elk geval mijn LCA niet doorzagen om gelijk te krijgen. 😉

      • ZC zegt:

        Flash,
        Russisch lees ik ook niet, maar indien je mijn aangeduide website ingeeft in Google Chrome, wordt de pagina automatisch vertaald.
        Ik zou deze russische bron eerder geloven dan al de andere zogezegde “bronnen” op internet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s