Vakantie op de Route Nationale 7

De Route Nationale 7 begint aan de Porte d’Italie in Parijs en gaat tot Italië. Die weg willen we op en af rijden op zoek naar de nostalgie van de ‘grandes vacances’. Wat is er over van de Franse Route 66 en biedt die een alternatief voor de tol-wegen. Op steeds meer gebieden wordt de weg belangrijker gevonden dan het doel. Naast langzaam-koken en slow-journalism is er zeker plaats voor langzaam reizen. Het is geen terugkeer naar vroeger, want we doen het met een moderne wagen, met GPS. Het organiseren van de reis, het boeken van de hotels en het uitstippelen van de routes doen we via internet. Het doel is reizen, er zijn is belangrijk, niet er geweest zijn.

Eindeljk plaats in de kleerkast
Eindelijk plaats in de kleerkast

Een mens is een raar wezen, heel het jaar zitten we te kafferen dat die kleerkast te klein is en dat we te weinig kapstokken hebben. Dan maken we onze valies en is er ineens plaats zat in die kast. In plaats daar dan van te genieten, trappen we het af. Het zou nog enigszins logisch klinken als we de volgende weken in een optrekje van Paris Hilton ofzo logeerden. Het zal wat minder zijn, bijna alle dagen logeren we in een ander Formule 1 hotel.

Cut out the middle man.

Gedurende de reis houden we exact bij hoeveel we verbruiken.
Gedurende de hele reis houden we zorgvuldig bij hoeveel brandstof we verbruiken.

Als kind gingen we graag mee tanken. In die tijd was Amerika het land waar we van droomden. En het benzine station was precies een stukje Amerika. De pompbediende tankte de wagen voor 50 of 100 frank. Hij zeemde de voorruit en controleerde de banden. Na het tanken kregen we, bij ditzelfde merk, een klein kartonnen doosje met twee kauwgommetjes in. Toen heette dat nog tutterfrut. Het heet ‘voorruitgang’ dat we nu zelf tanken, zelf de voorruit reinigen en zelf de bandenspanning nakijken. ‘Cut out the middle man’, breng het geld via de korste weg tot bij de aandeelhouders.

Onderweg ontbijten
Onderweg even stoppen

Wie nooit in een wegrestaurant is geweest heeft waarschijnlijk nooit op een autostrade gereden. Het is de logische keuze. Je hoeft de autoweg niet te verlaten en en je komt noch goede, noch slechte verrassingen tegen. Het is ‘self service’ voor dezelfde reden als de benzine stations.

Zelfportret
Zelfportret, is ook een vorm van self service

Bij de laatste foto voor mijn identiteitskaart twijfelde ik of die met of zonder fototoestel voor mijn gezicht moest zijn. Veel vrienden kennen mij alleen met camera. Als ik incognito ergens heen ga, laat ik gewoon mijn toestel thuis.

De plaats van opname heeft dan weer verschillende redenen. Er is een spiegel en dat is handig voor een zelfportret. Mijn vrouwelijke fans die nooit het lef hadden een mannentoilet binnen te gaan, weten nu hoe het eruit ziet. Maar het belangrijkste is dat deze ruimte een rijke bron van informatie is.

30 Eurocent
30 Eurocent

Je hoeft niet Sherlock Holmes te heten om te weten dat het hier over een WC-madam gaat die weliswaar naief is, maar ook leep. Dokter Watson, zou aan het truitje over de stoel zien dat het een vrouw is. (het is de kijker vergeven want de foto is te klein weergegeven om dat te kunnen zien) De dame is naief omdat ze denkt dat er iemand zo eerlijk is om 0.30€ op het bordje achter te laten. (er zijn natuurlijk naieve klanten die wel betalen, maar dan steekt de volgende klant het wel in zijn zak) Ze is leep, door het vuilbakje op het tafeltje te zetten, hierdoor geeft ze de indruk dat ze vlakbij bezig is. De dweil aan de deur en de emmer op de tafel achteraan vertellen bovendien dat de toiletten niet vanzelf proper blijven en dat je beter zou betalen als je ook in de toekomst netjes naar de WC wil. De enorme hoeveelheid informatie maakt het je als fotograaf, moeilijk om te kiezen, wat je in beeld brengt.

Creëer je eigen wereld.

Banaal tafereel
Banaal tafereel

De foto hiernaast was een van de moeilijkste foto’s om te nemen. Als je aan een reportage begint, heb je al enig idee waarover je het gaat hebben. En wie wil het over banale zaken hebben? Dit past niet in de wereld die wij willen creëren. Maar door dit aspect van de weg niet te tonen, vervalsen we onze wereld. Ik ontdek gedurende de reis hoeveel ik manipuleer met het ene wel te tonen en het andere niet.

Hond uitlaten
Hond uitlaten

Met deze foto is het helemaal mis gegaan. Ik ben gestopt om de huizen op de achtergrond te fotograferen. Ik vond ze speciaal. Tegen dat ik geparkeerd ben komt er een dame met een hond met drie achterpoten voorbij. Weg idee om de huizen te fotograferen en nu weet ik niet meer wat er zo speciaal aan die huizen was.

Bar Tabac
Bar Tabac

Langs de kleinere wegen kom je Bar Tabac’s tegen. Ik ben er gek op en vind ze veel gezelliger dan de stopplaatsen langs de autostrades. Hier komt het hele dorp langs. Voor een drankje of tabak, maar ook voor krasbiljetten, snoep en tijdschriften. En dat allemaal in een kleine ruimte. Een ideale plaats om mens-jes te kijken.

Het bar gedeelte
Het bar gedeelte

De koffie is lekker en goedkoop. Zijn echtgenote komt heel even binnen, ze draagt een rokje en hoge hakken. Zo weggelopen uit Parijs? … Misschien doet zij normaal het Tabac gedeelte, maar deze ochtend doet de man de hele zaak.

Verhuur van machines
Verhuur van machines

Wat te denken van een zaak waar machines verhuurd worden en paspoppen staan. Is dit een antwoord op de pinups van de jaren 50 die de radiator grilles van de trucks sierden? Worden die poppen samen met de machines verhuurd om je minder eenzaam te voelen? Of zijn ze bedoeld om je veiliger te voelen? Soms is het moeilijk om iemands andere wereld te begrijpen.

De Nt vanop de Porte d'Itale
Dakloze op de Porte d’Itale

Op de Porte d’Italie is geen poort te bespeuren zoals bijvoorbeeld de Brusselse Poort in Mechelen. Het is een heel druk kruispunt waarop het niet duidelijk is waar je wel en niet moet rijden. We parkeren op zijn Italiaans om enkele foto’s te nemen van het startpunt van de N7. De foto hiernaast bewijst weer hoe moeilijk het is om tijdens de opnamen, niet te manipuleren. Die man met zijn hele hebben en houden, ik heb hem niet gesproken, leek dakloos. Hem mee op de foto zetten geeft een heel ander beeld dan de foto hieronder.

Het begin van de N7
Het begin van de N7 vanop de Porte d’Italie, 1100km verder ligt Menton, de grens met Italië

Een paar meter naar links en we krijgen een juister beeld van het eerste stuk van de N7. Niet direkt een nostalgieke plek. Misschien kijkt men binnen 50 jaar vertederd naar deze foto.

Advertenties

Over Flash

Mijn eerste foto's maakte ik nog voor ik een tiener was. Ondertussen is het een passie. Hoewel ik alle scheikundige processen van beeldvorming heb geleerd, ben ik nog steeds in de ban van de magie van analoge fotografie. Digitaal mag dan voordelen hebben, analoog is meer fun.
Dit bericht werd geplaatst in Uitstappen en reizen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s